Na każdy dzień...

LUTY

— 1 —
Każdy człowiek jest myślą Bożą szczególną i tę myśl powinien zrealizować w życiu swoim.

— 2 —
Przez ręce Najświętszej Panny Maryi oddać się na zupełną własność Panu Jezusowi.

— 3 —
Posiadając Jezusa na Ołtarzu, możemy stawić czoło wszystkiemu – uczcić Boga, podziękować Mu godnie, uspokoić gniew Jego i wznieść do Niego głos naszej prośby.

— 4 —
Bukiet duchowy: wybiera się kilka myśli dobrych, aby je sobie przypomnieć od czasu do czasu w ciągu dnia.

— 5 —
Wspaniałomyślność Serca Jezusowego widać w przebaczeniu. Wystarczyłoby jedno Jego słowo, aby ukarać; tymczasem ma tyle wspaniałomyślności, że szczera skrucha wstrzymuje pomstę.

— 6 —
Pracuj wytrwale nad sobą, pokornie umarzaj w sobie starego człowieka, a przyoblekaj w nowego, a wtedy coraz większy pokój, radość, wesele będą wchodzić do duszy, w końcu Chrystus Pan zamieszka w sercu na zawsze.

— 7 —
Bóg poprzestaje czasem tylko na ofierze twego serca.

— 8 —
Komunia święta działa na przeobrażenie myśli, uczuć, woli i na wzmocnienie tej woli w dobrym.

— 9 —
Prawdziwa miłość jest szczodra. Usiłujcie nie pominąć żadnej sposobności do oddania jakiejś usługi, do poświęcenia się dla innych, choćby kosztem własnej dogodności i przyjemności.

— 10 —
Upokórzcie się w waszej pamięci, zatrzymując w niej tylko myśli pokorne i nie dopuszczając żadnej, która by dążyła do pochlebienia miłości własnej.

— 11 —
Dla miłości Pana Jezusa, utajonego w Najświętszym Sakramencie, z miłości ku Niemu, najłatwiej mi składać ofiary.

— 12 —
W całym dziele swego uświęcenia dusza powinna szukać tylko spełnienia woli, upodobania Bożego, spełnienia odwiecznej myśli Jego. Inaczej mówiąc, dla Boga tylko pragnąć wydoskonalenia tego obrazu Jego, którym ona jest, i o tyle i w taki sposób, jak On Sam tego chce.

— 13 —
Umiarkowanie we wszystkim.

— 14 —
Jak się kogoś szczerze miłuje, to się cieszy jego dobrem jakby swoim poniekąd.

— 15 —
Ufajcie tylko i kochajcie Boga, a nic się wam nie stanie.

— 16 —
Cichość, o której mówi Pan Jezus, odnosi się nie tylko do wewnętrznego usposobienia, ale i do postawy nawet zewnętrznej – w ruchach, w słowach, w spojrzeniu.

— 17 —
Jakże niezmiernie potrzebujemy Boga przy naszej nicości i nędzy, przy ważności obowiązków, jakie mamy do spełnienia i wobec celu wzniosłego do osiągnięcia.

— 18 —
Bóg wszystkim rządzi i wszystko, co dobre w nas sprawia, Jemu więc tylko samemu należy się cześć, chwała, dziękczynienie za wszystko!

— 19 —
Bóg, który jest wierny w obietnicach swoich, ma tysiąc dróg tajemnych, aby się udzielić duszy i napełnić ją najczystszą rozkoszą.

— 20 —
Pierwszą rzeczą, której Jezus Chrystus domaga się od tych, którzy chcą być zaliczeni do Jego uczniów, jest duch ofiary.

— 21 —
Bóg stworzył człowieka z miłości i dla miłości.

— 22 —
Duch umartwienia jest koniecznie potrzebny do nabycia prawdziwych i gruntownych cnót.

— 23 —
Tajemnica Ołtarza jest szczytem miłości Bożej.

— 24 —
Uczyń całym sercem Bogu ofiarę z twego życia, gdyby taka była wola Jego najświętsza.

— 25 —
Pragnienie święte jest początkiem, postępem i końcem życia duchowego, bo ono daje wytrwałość.

— 26 —
Nauki i przykłady, wszystko w życiu Zbawiciela wskazuje, że Jego cnotą ulubioną, Jego cnotą właściwą i która Go w pełny sposób charakteryzowała, była miłość.

— 27 —
W chwilach trudnych i ciężkich znosić chętnie brzemię życia i przez miłość woli Jezusowej składać Mu z siebie co dzień ofiarę.

— 28 —
Siły nabyte przez spoczynek wykorzystywać z nową żarliwością na chwałę Boga i pożytek bliźnich.

— 29 —
Dozwólcie naszemu dobremu Bogu działać w duszach waszych, słuchajcie Jego natchnień, przyjmujcie, co wam podawać będzie i usiłujcie utrzymać wasz umysł w pełnym poszanowania milczeniu, podczas, gdy wasze serce łączyć się z Nim będzie w miłosnej rozmowie.



W górę